27 فروردين 1400
10.0
کد خبر: 4909     13:58 1399/12/06

به بهانهٔ زادروز سایه

هوشنگ ابتهاج از زبان دکتر شفیعی کدکنی/ سایه؛ آینه‌دار غم‌ها و شادی‌های انسانِ عصر ماست

هوشنگ ابتهاج از زبان دکتر شفیعی کدکنی/ سایه؛ آینه‌دار غم‌ها و شادی‌های انسانِ عصر ماست

هوشنگ ابتهاج (سایه) و نتیجه اش الیاس

دکتر شفیعی کدکنی با انتشار عکسی از دیدارش با هوشنگ ابتهاج (سایه) به مناسبت سالروز تولد این شاعر بزرگ، در پست اینستاگرامی نوشت: سایه بی‌آنکه مدعی خلق جهانی ویژهٔ خویش باشد آینه‌دار غم‌ها و شادی‌های انسان عصر ماست.
like news0
    
like news0

به گزارش خبرنگار کندو نیوز، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی استاد ادبیات دانشگاه تهران و شاعر، در پست اینستاگرامی به بهانه زادروز شاعر نامدار ایرانی هوشنگ ابتهاج متخلص به سایه نوشت:

 

دیدار سایه و دکتر شفیعی کدکنی

 

شعرِ سایه استمرار بخشی از جمال‌شناسیِ شعر حافظ است. آنهایی که بوطیقای حافظ را به نیکی می‌شناسند، از شعر سایه سرمست می‌شوند. از لحظه‌ای که خواجهٔ شیراز دست به آفرینش چنین اسلوبی زده است و مایه حیرت جهانیان شده است تا به امروز، شاعران بزرگی کوشیده‌اند در فضای هنر او، پرواز کنند و گاه در این راه دستاوردهای دلپذیری هم داشته‌اند؛ اما با اطمینان می‌توانم بگویم که از روزگار خواجه تا به امروز، هیچ شاعری، نتوانسته است به اندازهٔ سایه در این راه موفق باشد. این سخن را از سرِ کمالِ اطلاع و جستجو در تاریخ ادبیات فارسی می‌نویسم و به قول قائلش:


می‌گویم و می‌آیمش از عهده بُرون.


سایه، در عین بهره‌وریِ خلّاق از بوطیقای حافظ، همواره در آن کوشیده است که آرزوها و غم‌های انسان عصر ما را در شعر خویش تصویر کند، بر خلاف تمامی کسانی که با جمال‌شناسی شعر حافظ، به تکرار سخنان او و دیگران پرداخته‌اند.


سایه بی‌آنکه مدعی خلق جهانی ویژهٔ خویش باشد آینه‌دار غم‌ها و شادی‌های انسان عصر ماست و اگر کسانی باشند که بر باد رفتن آرزوهای بزرگ انسان عدالت خواه قرن بیستم را با تمام وجودِ خود تجربه کرده باشند، وقتی از زبان سایه می‌شنوند:


چه جای گُل که درختِ کهن زِ ریشه بسوخت

ازین سَمومِ نفس‌کُش که در جوانه گرفت


همدلی‌شان با سایه کم از همدلی دردمندان دورهٔ «امیر مبارزالدین» با خواجه شیراز نیست. آنجا که فرمود:


ازین سَموم که بر طرفِ بوستان بگذشت

عجب که بوی گُلی هست و رنگِ یاسمنی


آنچه هنرِ سایه را در برابر تمام غزل‌سرایان بعد از حافظ امتیاز بخشیده، همین است که او ظرایف بوطیقای حافظ را در خدمت تصویرگری بهارها و زمستان‌های تاریخیِ انسان درآورده است و در این راه، سرآمدِ همهٔ اقرانِ خویش، در طول این هفتصد سال بوده است. می‌بینید که بدین گونه سایه، در جهان ویژهٔ خویش، یکی از نوادرِ قرون و اعصار است.

 


انتهای پیام/#

Source: kandoonews.com
capcha
پر بحث ها ...