15.0
کد خبر: 4286     17:30 1399/06/10

سوخت استعدادها در راه اروپا

لژیونرهایی که از هول حلیم توی دیگ افتادند!

لژیونرهایی که از هول حلیم توی دیگ افتادند!

تب حضور در فوتبال اروپا گاهی چنان تند است که بازیکنان جوان ایرانی را تا مرز تباهی می‌برد و موجب سوخت رفتن استعدادها می‌شود.
like news1
    
like news0

به گزارش کندونیوز، دلایل مختلفی وجود دارد که یک فوتبالیست جوان و بااستعداد در فوتبال ایران بسوزد و انگار که فوتبالیستی با چنین استعداد و مهارتی به وجود نیامده است.

 

نام‌های زیادی هم در این زمینه وجود دارد که برای همه آشنا هستند. بااین‌حال در برهه‌ای تصور غالب این بود که اگر فوتبالیست‌ها در سال‌های نخست فوتبالشان به اروپا بروند پیشرفت خواهند کرد.


علیرضا جهانبخش و سردار آزمون دو بازیکنی هستند که قبل از دهه سوم زندگی خود راهی اروپا شدند و گام‌به‌گام پیشرفت کردند تا فوتبال ایران به‌واسطه این فوتبالیست‌ها دیده شود. سیر پیشرفت این دو بازیکنی الگویی برای سایر جوانان و هم‌نسلان آن‌ها شد که قید دستمزدهای میلیاردی را بزنند و با مبالغ کمتر وارد چالش دشواری شوند.


دلایل مختلف دیگری هم وجود دارد که یک بازیکن حضور در اروپا را تجربه کند؛ افزایش ارزش ارز در برابر پول ملی، رفاه وزندگی بهتر در کشورهای اروپایی، آزادی بیشتر و همین‌طور روی‌ای دیده شدن توسط استعدادیابی‌های اروپایی که شاید برای رفتن از لیگ ایران و بازی در لیگ‌های سطح دو و سه اروپایی هم کافی باشد.


بااین‌وجود این مسیر هم بی‌عیب و نقص نیست و بعد از چندین سال، نیمی از فوتبالیست‌های ایرانی در این راه به بن‌بست خورده‌ و ناکام مانده‌اند و می‌رود که استعدادشان سوخت شود و یک بازیکن باکیفیت به‌واسطه انتخاب‌ اشتباه آینده خودش و همین‌طور فوتبال ایران را تباه کند.


در این گزارش کاری به بازیکنانی که راهی ایسلند، اوکراین و جمهوری آذربایجان شده‌اند نداریم، چراکه قبل از ترانسفر شدن به این کشورها، در ایران هم بازیکن درجه‌یک و ملی‌پوشی نبودند.


تب تند لژیونر شدن
مشخصاً صحبت درباره بازیکنانی مانند الله‌یار صیادمنش، صادق محرمی، یونس دلفی، محمدمهدی مهدیخانی و همین‌طور بازیکنانی مانند محمد نادری، امید نورافکن و ... است که این دو نفر آخر زودتر به‌اشتباه خود پی بردند.


همه آن بازیکنان در سودای پیشرفت و انتقال به گروه‌های بهتری بودند اما موضوع به این سادگی‌ها نیست و ممکن است یک تصمیم اشتباه و قرار گرفتن در تیمی که فرصت بازی کردن در آن وجود نداشته باشد، مساوی با سقوط آزاد باشد.


به وضعیت بازیکنانی که نام‌برده شد قبل از ترک فوتبال ایران نگاه کنید. اکثراً در برهه‌ای جزو برترین فوتبالیست‌ها و همین‌طور ملی‌پوش بودند و این فرصت را داشتند تا یکی، دو فصل دیگر تبدیل به بهترین بازیکنان شاغل در لیگ برتر ایران شوند اما نادرست نیست اگر بگوییم از "هول حلیم توی دیگ افتادند" و حالا در پنجره نقل و انتقالات به دنبال راهی هستند تا در جای دیگری فوتبال بازی کنند.


به امید نورافکن و محمد نادری توجه کنید؛ هر دو به بلژیک رفتند تا مانند کاوه رضایی در این کشور اروپایی دیده شوند اما نه‌تنها این‌طور نشد که مجبور شدند برای نجات فوتبالشان به ایران برگردند. حداقل انتخاب دومشان بهتر بود والان جزو بهترین نفرات در پست‌های تخصصی خود هستند. به‌جز این‌ بازیکنان باید به علی کریمی، هافبک استقلال هم اشاره کرد که یک‌فصل در کرواسی ماند و بیش از این وقتش را تلف نکرد یا فرشاد احمدزاده که فقط یک‌فصل در لهستان توانست بازی کند.


درباره سایرین چطور؟ صیاد منش دنبال خروج از فنرباغچه است و با بازیکنی که ماه‌ها قبل سراغ داشتیم فرسنگ‌ها فاصله دارد. یونس دلفی که در ۱۷ سالگی پدیده شده بود، ماه‌ها قبل در زمین فوتبال دیده شد و او هم دنبال جدایی است. صادق محرمی در دینامو زاگرب نیمکت نشین است و معلوم نیست تا چه زمانی در این تیم می‌ماند و آیا راهی تیم بهتری خواهد شد یا نه. مهدی خانی هم به تیمی مانند واراژدین رفته که در کرواسی هم جزو تیم‌های قعرنشین است. اگرچه بعد از مدت‌های مدیدی گل زده اما خبری از این بازیکن هم نیست.


 جای خالی حرفه‌ای گری
مطلقاً هدف این نیست که بازیکنان جوان و بااستعداد فوتبال ایران را بابیان خطر لژیونر شدن به واهمه بیندازیم اما انتقال به فوتبال اروپا تجربه‌ای است متفاوت از فوتبال ایران و سطح بالایی از رقابت را می‌طلبد. از طرفی باید راهی تیمی شد که حداقل در وضعیت بهتری نسبت به تیم‌های ایرانی باشد و همین‌طور فرصت بازی کردن در آن وجود داشته باشد.


بازیکنان جوانی که نام‌برده شد همگی در اوایل دهه سوم زندگی قرار دارند و هنوز هم برای انتخاب بهتر فرصت هست و باید با قرار گرفتن در موقعیت بهتر، راه پیشرفت و رسیدن به سطح بالای فوتبال اروپا را انتخاب کنند.


بررسی این چند عامل و گرفتن پاسخ مثبت می‌شود راهی که فوتبالیست‌هایی مانند آزمون، جهانبخش، رضایی، قلی زاده، عابد زاده، طارمی و ... رفته‌اند و نام‌شان در حد لیگ کشوری که بازی می‌کنند، بر زبان‌ها افتاده است و این فرصت رادارند که در شرایط و موقعیت بهتری بازی کنند و حتی دستمزد بیشتری هم‌کسب کنند.


با این شرایط، نخستین عاملی که موجب پیشرفت فوتبالیست‌های داخلی در اروپا می‌شود، تفکر حرفه‌ای است که هنوز در فوتبالیست‌های ایرانی نهادینه نشده و نیازمند مشاوری هستند که راه درست را از بیراهه تشخیص دهد.

 

انتهای پیام/#

Source: aftabnews.ir
capcha
پر بحث ها ...